Er is er één jarig.....

En dat is Rico! 26 jaar geleden zag ik het levenslicht en dit moment wil ik uiteraard graag delen met al mijn trouwe lezers. Vanochtend (07.00 uur!) ben ik via de telefoon door diverse familieleden al getrakteerd op een paar fraaie verjaardagsliedjes. Hartelijk dank daarvoor, ik was meteen goed wakker.

Ook wil ik mijn vrouwelijke collegae natuurlijk bedanken voor alle kussen. Nu maar hopen dat mijn chickie Tieke niet jaloers wordt, anders krijgt Rico thuis weer klapjes. Als alles goed is krijg ik vanavond nog een paar cadeautjes. Woensdag komt Dikke Fallus op verjaardagsbezoek, aangezien hij niet op het grote feest kan zijn (de l*l!).

Zaterdag (en ook een beetje zondag) barst het grote pas echt feest los! Cadeau's, kado's en pakjes..en alles is voor Rico!

Ding # 6 & 7: Flickr

Doordat Rico deze week voor belgeit heeft gespeeld, heeft mijn onovertroffen weblog een paar dagen plat gelegen. Na smeekbedes te hebben ontvangen van enkele collegae, die graag over de nieuwe avonturen van Rico willen lezen, heb ik tóch een gaatje kunnen vinden om ff lekker te bloggen!

Voor Ding 6 & 7 gaan we aan de slag met Flickr. Allereerst heb ik maar eens een Yahoo-account aangemaakt. Ondanks dat het aanmaken van een Yahoo-account volgens 23dingen.nl nogal tricky kan zijn, heb ik hier geen problemen mee gehad. Eenmaal ingelogd op Flickr heb ik meteen maar de foto's van de verjaardagstaart van Rico, De Afhaalchinees en Blafjes geupload. Wild joh! Wanneer ik er even de kans voor zie, zal ik ook mijn Ierland-foto's op Flickr zetten. Ik hou jullie hier uiteraard van op de hoogte.

Eén van de 23Dingen opdrachten is het plaatsen van een Flickr foto op mijn blog. Op Flickr stuitte ik 'heel toevallig' op foto's van De Afhaalchinees, waaronder wat foto's van het Paintball-uitje ter ere van De Afhaalchinees zijn 31ste verjaardag. Kijkt u maar eens of u Rico op de bovenstaande foto kan vinden.

Na deze eerste kennismaking met Flickr ben ik ook aan de slag gegaan met de Flickr toepassingen. Vooral Flickr Color Picker en Findr zijn erg handig. Erg leuk zijn FD's Flickr Toys. Hier kan je veel leuke toepassingen voor het bewerken van (Flickr) foto's vinden! Kijk en huiver.

Rico, Aer Lingus & Esther

Aan al het goede komt een einde. Zo ook aan onze trip naar Dublin. Onze terugvlucht vertrekt pas om 14.15 uur. We hebben dus nog genoeg tijd om uitgebreid te ontbijten en onze troep op te ruimen. Rond 11.00 uur pakken we de bus naar het vliegveld. Het emotionele afscheid van ons hotel en haar fraaie (= cynisch) personeel valt ons zwaar, maar we gaan dapper door.

De terugreis wordt verzorgd door Aer Lingus (misschien had Rico een voorgevoel) en er worden dan ook weinig RyanAir taferelen verwacht. Het vliegtuig richting Nederland is helemaal in orde en zelfs op tijd! Na anderhalf uur staan we met onze koffers op Schiphol Airport. Meteen vallen de drukte, het lawaai en de massa van gestresste mensen op. Amsterdam is duidelijk géén Dublin. Vanaf Schiphol moeten we met de trein terug naar Goesje.

De NS zou de NS natuurlijk niet zijn als we geen vertraging hadden gehad...en jawel hoor, bij Delft maakt de trein een noodstop. Een medepassagier is van zijn houtje gegaan en heeft medische assistentie nodig. Na een paar minuten kunnen Rico en Fallus gelukkig weer verder richting het Thuisland. Op Rotterdam Centraal komt er een vrouwtje bij ons zitten. Haar naam is Esther en zij is op weg naar Vlissingen om daar Bevrijdingsdag met haar vriendje door te brengen. Terwijl Esther haar levensverhaal met Rico deelt, laat Dikke Fallus zich weer van zijn meest charmante kant zien: muziek op, ogen dicht en negeren maar. Zo krijg ie natuurlijk nooit een chickie! Rond 20.00 uur komen we op Goes Centraal aan. De taxi (= Rico´s vriendinnetje) brengt ons naar Goesje Noord, alwaar Fallus en Rico afscheid nemen.

Rico is weer thuis....trekt een biertje open en ploft op de bank.

Rico, Malahide & dronken fossielen

Deze dag hebben Dikke Fallus en Rico een tour geboekt. Een beetje cultuur kan geen kwaad en je kan natuurlijk niet de héle dag bier drinken en flauwe grappen maken. De keuze is gevallen op de Dublin Castle & Coast tour. Op het onzalige tijdstip van 10.00 uur vertrekt onze touringcar richting Malahide Castle, de eerste stop van de tour.

In de bus hebben we bezit genomen van de achterste bank. Je weet wel, die brede waar de stoere jongens altijd zitten. Ons oog valt direct op een drietal mensen uit de U S of A, gekenmerkt door hun overdreven zonnebrillen, knauwend accent en strakgetrokken hoofden. Fallus en Rico hadden hun gewillige slachtoffers gevonden! De dame die voor mij zat presteerde het om de hele weg onbewust gekke bekken te trekken. Haar mond werd in de meest bizarre houdingen gewrongen en had niet misstaan in een freakshow. Volgens dr. Fallus was dit om haar pas gebotoxte lippen soepel te houden. Onze Amerikaanse vrienden hadden ook een tas vol voedsel bij. Nu houden Rico en Fallus wel van een snack op z'n tijd, maar toen de gedroogde repen rundvlees (beef jerky!) tevoorschijn werden getoverd, werd het ons teveel en moest er even een raampje open.

Na het cultureel verantwoorde bezoek aan Malahide Castle vertrok de bus naar de Ierse kust, Dublin Bay en het schiereiland Howth. De tocht door het Ierse landschap en de daarbij behorende verhalen zijn zeer indrukwekkend en zorgen ervoor dat Rico en Fallus honger krijgen. Deze honger wordt bij terugkomst in Dublin gestild in de Burger King, want wij houden uiteraard van de rijke Ierse keuken. De vrije middag wordt gebruikt om nog wat te shoppen. Dikke Fallus had de dag daarvoor geen keuzes kunnen maken en wilde een paar spulletjes nog een keertje goed bekijken (ja, ja, soms zijn we net vrouwen). Gelukkig kon Fallusje dit keer wel slagen. Verheugd over alle aankopen trekken we in het hotel nog wat biertjes open en maken we ons op voor het avondeten.

Aangezien de Cat and Cage goed bevallen is, wordt er besloten om daar weer te gaan eten. De pub wordt deze avond bevolkt door de plaatselijke oudjes. Deze Ierse fossielen hebben de hele middag al bier lopen tanken en zijn dan ook helemaal van de wereld. Rico en Fallus kunnen bij al dit geweld natuurlijk niet achterblijven en storten zich vol overtuiging op halve liters Guinness, Bulmer en Beamish. De laatste avond in Dublin wordt uitgebreid gevierd en voldaan waggelt het aangeschoten duo terug naar het hotel.

Rico, Croke Park & Cat and Cage

Zo zo, een beetje nachtrust doet een mens goed. Nadat Rico en Dikke Fallus zich netjes hebben gemaakt. is het tijd voor het ontbijt. Uiteraard bestaat het ontbijt uit bacon, eggs, worstjes en bloedworst (brr): een echt traditioneel Iers ontbijt!

Na een goed bodempje te hebben gelegd gaan we naar Croke Park en het GAA museum. Zoals al eerder is vermeld worden er in Croke Park vooral de Ierse sporten hurling en gaelic football gespeeld. Daarnaast zijn er grote concerten en worden er sinds kort ook voetbal- en rugbywedstrijden georganiseerd (dit zijn Engelse sporten en dat ligt bij Ieren nogal gevoelig). Na de rondleiding en het museumbezoek, waar Rico en Fallus de nodige lichaamsbeweging krijgen door hun hurling- en footballkunsten in de praktijk te brengen, is het tijd om eens goed te gaan shoppen.

Er kan in Dublin namelijk leuk gewinkeld worden. Er zitten veel grote warenhuizen en winkels rond O'Connell Street, Grafton Street en Henry Street. We brengen natuurlijk ook een bezoek aan Carroll's Gift Shop. Hier kan je ongeveer alles kopen waar een Ierse vlag, harp, Guinness, shamrock of schaap op staat. Na het kopen van shirtjes, souvernirs en allerlei andere rotzooi is het alweer tijd voor het diner.

Deze avond gaan we maar eens gezellig in de pub hangen. In de buurt van ons hotel staat de pub Cat and Cage. Hier komen veel bewoners van de wijk Drumcondra hun dagelijkse biertje drinken. We bestellen wat te eten en nemen er uiteraard een goed biertje bij. Het eten is prima en door de gezelligheid zijn Rico en Fallus genoodzaakt om nog wat biertjes te bestellen. Na een paar uur rollen we de pub uit en is het tijd voor een rokertje (Ierse pubs zijn allemaal rookvrij, heerlijk). We vinden een gezellig bankje en roken een sigaar onder het genot van echte Hollandse muziek. Onze gouden strotjes zijn door het bier en de sigaar goed gesmeerd en dat hoor je zeker terug in onze zangkunsten. Niets is zo leuk als meezingen met André Hazes terwijl er hordes Ieren voorbij lopen. Maar helaas komt aan al het goede een eind en keren wij weer terug naar het hotel. De tweede dag in Dublin zit er weer al op.

Rico, de Tesco bitch & Abrakebabra

Na de avonturen met RyanAir stappen Rico en Dikke Fallus eindelijk het hotel binnen. Moe maar voldaan nemen we intrek in kamer 204. De kamer is voorzien van twee bedden, een lekkere douche, televisie en, zeer belangrijk voor Fallusje, een föhn en broekpers.

Het dynamische duo besluit om de buurt van het hotel maar eens te gaan verkennen. We komen terecht bij Croke Park, een stadion waar 80.000 mensen in kunnen en wat vooral gebruikt wordt voor de Ierse sporten gaelic football en hurling. Helaas zijn de rondleidingen die dag al voorbij en besluiten we om de volgende dag weer terug te komen. Ondanks dat wij nog steeds helemaal vol zitten van de 'geweldige maaltijd' van RyanAir, hebben we toch wat hapjes en drankjes (vooral drankjes) nodig voor op de hotelkamer. De plaatselijke Tesco wordt de volgende bestemming. Het boodschappenmandje wordt volgeladen met Ierse specialiteiten (lees: bier en chips) en ondanks dat de drank flink aan de prijs is, kan niets ons goede humeur verpesten. Dat wil zeggen: tot we de boodschapjes willen betalen. Onze caissière is schijnbaar chagrijning, kortaf, nors, humeurig, in een slechte bui én verdrietig omdat ze bij Tesco achter de kassa moet staan. Nadat wij een aantal onvriendelijkheden toegegromd hebben gekregen en ons bier hardhandig langs de kassa is gevlogen, spreekt uw aller Fallus de legendarische woorden 'What the Fuck is your Problem?'.

Na dit gezellige intermezzo hebben we toch honger gekregen en besluiten we ons geluk te beproeven bij de Abrakebabra. Deze fastfood-keten is een combinatie tussen een slap McDonalds aftreksel en uw lokale shoarmaboer. Ook bij ons vorige bezoek aan Dublin hebben we hier een paar keer gegeten en waren toen verbaasd over het hoge chagrijnigheidsgehalte van het personeel. Uiteraard willen wij dit nog een keer ervaren. Gelukkig stelt deze toko ons niet teleur en blijkt dat Abrakebabra-personeel inderdaad op ónvriendelijkheid wordt geselecteerd. Dan weten we dat ook weer.

Na deze onovertroffen maaltijd (Rico's maag speelt al op bij de gedachte er aan) keren we terug naar ons hotel. Alle gebeurtenissen van deze Koninginnedag hebben ons flink uitgeput. Er wordt nog een poging gedaan om, onder het genot van een biertje, een voetbalwedstrijd te volgen, maar uiteindelijk vallen Rico en Fallusje voldaan in slaap.

Rico & Dikke Fallus op weg naar Éire

De reis begint op woensdag 30 april. Waar de rest van Nederland zich opmaakt voor Koninginnedagfestiviteiten gaat bij Rico om 02.30 uur de wekker. Omdat Rico's buikje op dit ongezonde tijdstip nog niet zoveel kan hebben, ontbijt ik met een plak zelfgebakken chocoladecake en een energiedrankje. Om 02.45 hangt Dikke Fallus al een de lijn....of ik weet wat retardé betekent. Dit staat namelijk bij onze vluchtinformatie. Aangezien ik sinds de Havo geen Franse les meer heb gehad en die taal ook zoveel mogelijk probeer te vermijden, moet ik Fallus het antwoord schuldig blijven (al voel ik de bui al wel hangen). Rond 03.15 zet Fallus zijn Citroën AX (bijgenaamd de X) voor de deur en laden we alle reisbenodigdheden in onze taxi (mijn schoonvader, die voor de gelegenheid ook mijn schoonmoeder mee heeft genomen...gezellig!). Na gedag te hebben gezegd tegen Tieke en onze huisdieren kan het gezelschap vertrekken.

Aangezien ons vliegtuig om 07.00 uur vertrekt, zijn we lekker vroeg op het vliegveld. Rond 05.00 komen we aan op Charleroi Airport. Daar zien we gelijk dat onze vlucht is vertraagd tot 11.00 uur. Nu moeten we 6 uur op het knusse (maar ook dodelijk saaie) vliegveld zien door te komen. We besluiten om lekker buiten te gaan American Footballen, wat te lezen en hilarische grappen te maken. Rond 09.30 uur wordt het tijd om eens bij onze vertrekgate te gaan kijken. Tot onze vreugde staat het vliegtuig al klaar en komt ons vertrek in zicht (denken we). Maar 11.00 uur wordt 11.30 en 11.30 uur wordt 13.00 uur. De brandweerwagen bij ons vliegtuig, rondrennend grondpersoneel en loeiende motoren doen ook al weinig goeds vermoeden. Schijnbaar is het vliegtuig stuk, maar niemand van RyanAir wil ons iets vertellen. Rond 11.30 uur is RyanAir zo vriendelijk om eindelijk eens iemand langs te sturen. We krijgen zelfs een maaltijd, bestaande uit een tegoedbon van, schrik niet, € 5,00! Jawel, vijf hele euri. Dit is precies genoeg voor één flesje drinken en één klein zakje chips. Na ons buikje rond te hebben gegeten aan deze overweldigende versnaperingen is het eindelijk bijna tijd om in te stappen. De motoren van het vliegtuig loeien nog steeds, de brandweerwagen is inmiddels vertrokken en alle passagiers kijken elkaar met een vertwijfelde blik aan. Na meer dan 8 uur knutselen is onze vliegende doos blijkbaar weer in staat om te vliegen....Op hoop van zegen dan maar. Met trillende handjes en zweet in de bilnaad gaat het duo aan boord.

Wonder boven wonder landen we 1 uur en 10 minuten later op Dublin Airport. We hebben het gehaald! Overmand door emoties pakken we onze koffers en kopen we een buskaart...ons Ierse avontuur is begonnen!