Aan al het goede komt een einde. Zo ook aan onze trip naar Dublin. Onze terugvlucht vertrekt pas om 14.15 uur. We hebben dus nog genoeg tijd om uitgebreid te ontbijten en onze troep op te ruimen. Rond 11.00 uur pakken we de bus naar het vliegveld. Het emotionele afscheid van ons hotel en haar fraaie (= cynisch) personeel valt ons zwaar, maar we gaan dapper door.
De terugreis wordt verzorgd door Aer Lingus (misschien had Rico een voorgevoel) en er worden dan ook weinig RyanAir taferelen verwacht. Het vliegtuig richting Nederland is helemaal in orde en zelfs op tijd! Na anderhalf uur staan we met onze koffers op Schiphol Airport. Meteen vallen de drukte, het lawaai en de massa van gestresste mensen op. Amsterdam is duidelijk géén Dublin. Vanaf Schiphol moeten we met de trein terug naar Goesje.
De NS zou de NS natuurlijk niet zijn als we geen vertraging hadden gehad...en jawel hoor, bij Delft maakt de trein een noodstop. Een medepassagier is van zijn houtje gegaan en heeft medische assistentie nodig. Na een paar minuten kunnen Rico en Fallus gelukkig weer verder richting het Thuisland. Op Rotterdam Centraal komt er een vrouwtje bij ons zitten. Haar naam is Esther en zij is op weg naar Vlissingen om daar Bevrijdingsdag met haar vriendje door te brengen. Terwijl Esther haar levensverhaal met Rico deelt, laat Dikke Fallus zich weer van zijn meest charmante kant zien: muziek op, ogen dicht en negeren maar. Zo krijg ie natuurlijk nooit een chickie! Rond 20.00 uur komen we op Goes Centraal aan. De taxi (= Rico´s vriendinnetje) brengt ons naar Goesje Noord, alwaar Fallus en Rico afscheid nemen.
Rico is weer thuis....trekt een biertje open en ploft op de bank.
De terugreis wordt verzorgd door Aer Lingus (misschien had Rico een voorgevoel) en er worden dan ook weinig RyanAir taferelen verwacht. Het vliegtuig richting Nederland is helemaal in orde en zelfs op tijd! Na anderhalf uur staan we met onze koffers op Schiphol Airport. Meteen vallen de drukte, het lawaai en de massa van gestresste mensen op. Amsterdam is duidelijk géén Dublin. Vanaf Schiphol moeten we met de trein terug naar Goesje.
De NS zou de NS natuurlijk niet zijn als we geen vertraging hadden gehad...en jawel hoor, bij Delft maakt de trein een noodstop. Een medepassagier is van zijn houtje gegaan en heeft medische assistentie nodig. Na een paar minuten kunnen Rico en Fallus gelukkig weer verder richting het Thuisland. Op Rotterdam Centraal komt er een vrouwtje bij ons zitten. Haar naam is Esther en zij is op weg naar Vlissingen om daar Bevrijdingsdag met haar vriendje door te brengen. Terwijl Esther haar levensverhaal met Rico deelt, laat Dikke Fallus zich weer van zijn meest charmante kant zien: muziek op, ogen dicht en negeren maar. Zo krijg ie natuurlijk nooit een chickie! Rond 20.00 uur komen we op Goes Centraal aan. De taxi (= Rico´s vriendinnetje) brengt ons naar Goesje Noord, alwaar Fallus en Rico afscheid nemen.
Rico is weer thuis....trekt een biertje open en ploft op de bank.
2 reacties:
dag Ricardo,
jij hebt je roeping wel gevonden, zeg. zo'n enthousiast blogger! Dublin als reisbestemming staat trouwens ook nog op mijn verlanglijstje.
gr,
karolien
Hoi Karolien,
Ik kan Dublin van harte aanbevelen! Het is nu de 2e keer dat ik er een paar dagen ben geweest en het is weer prima bevallen. Er is echt voor ieder wat wils.
Een reactie posten